Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι ο μαύρος πίνακας, που ίσως φοβόσασταν ή ακόμα και να μισούσατε στα μαθητικά σας χρόνια, μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον σας ως ένα μέσον καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας?
Στα έργα της νεαρής Χριστίνας Μήτρεντσε ο μαυροπίνακας, ενίοτε και πράσινος, μετατρέπεται σε έργο τέχνης και μάλιστα με επιτυχία, 
όπως λένε οι γνωρίζοντες. Από το Λονδίνο, όπου ζει και δημιουργεί εδώ και χρόνια, η καταγόμενη από τη Θεσσαλονίκη εικαστικός έχει ανοίξει τα «φτερά» της, χαράσσοντας τη δική της ξεχωριστή πορεία σε χώρες της Ευρώπης.
Τα έργα της εντάσσονται στις νέες τάσεις και προτάσεις στον εικαστικό χώρο, που παρέχουν τη δυνατότητα να προκληθεί ένας ουσιαστικός και γόνιμος διάλογος με τους λάτρεις αυτού του είδους, που και στη χώρα μας δεν είναι λίγοι.
Έχοντας ξεκινήσει να ζωγραφίζει από πολύ μικρή ηλικία, εκπλήττοντας για τον τρόπο σκέψης της, όπως και για την ικανότητά της να επικοινωνεί με εικόνες, να πλάθει αντικείμενα με βάση τα όσα παρατηρούσε, από τα εφηβικά της χρόνια η Χριστίνα ήξερε τι ήθελε να γίνει.
Σπούδασε στην Καλών Τεχνών στο ΑΠΘ και από τον πρώτο κιόλας χρόνο φοίτησης (1997) δίδασκε σε ειδικό φροντιστήριο της συμπρωτεύουσας. Υπό την επίβλεψη του προέδρου του Τμήματος Καλών Τεχνών Γιάννη Φωκά ξεκίνησε η συμμετοχή της σε εκθέσεις.
Την ίδια χρονιά επιλέχτηκε από τον καθηγητή Γιάννη Κουνέλη από το Ντίσελντορφ για να λάβει μέρος σε μία μεγάλη ομαδική έκθεση ζωγραφικής στην «Πολιτιστική Πρωτεύουσα Θεσσαλονίκη».
Μετά την αποφοίτησή της πηγαίνει για μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο, που την «αιχμαλωτίζει». Ακολούθησαν βραβεύσεις, συμμετοχές σε πολλές άλλες αξιόλογες εκθέσεις, όπως στη London Biennale 2004.
Καλή εμπειρία για την ίδια αποτέλεσε και η συμμετοχή της στην έκθεση της γκαλερί Καππάτου το 2005 στην Αθήνα, με τίτλο «Visions», που σημαίνει όραση, όραμα, αλλά και φαντασίωση, λέξει κλειδιά για την νεαρή καλλιτέχνιδα.
Ζωγραφική, γλυπτική, σχέδιο, video-art, εντάσσονται στις εγκαταστάσεις- project της Χριστίνας, που δηλώνει ‘multi- disciplinary’ καλλιτέχνης.
«Διερευνώ με αρκετή δόση «ευαίσθητης» ειρωνείας τις έννοιες της ταυτότητας και της πολιτισμικής κατασκευής, με αναφορές είτε στη
φύση ως πολιτισμική κατασκευή, είτε στην ιστορική ταυτότητα ως επικοινωνιακή πολιτική», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από το Λονδίνο η Χριστίνα Μήτρεντσε.
«Οι μαθητικοί πίνακες μου αποτελούν ένα από τα μοτίβα που χρησιμοποιώ, που συνειρμικά οδηγεί στη μάθηση, στην απόκτηση της γνώσης. Το επόμενο βήμα είναι η προέκταση των αντικειμένων που παρατηρώ στο χώρο. Με άλλα λόγια προσπαθώ να αναδείξω τον μικρόκοσμο μας, στον οποίο εστιάζω την προσοχή μου σε κάθε βήμα».
Η επόμενη δουλειά της θα παρουσιαστεί από τις 27 του μηνός μέχρι τις 21 Νοεμβρίου στη Stephen Lawrence Gallery του Λονδίνου, σε μία ομαδική έκθεση με άλλους πέντε άγγλους δημιουργούς, με τίτλο «Χρόνος».
Συγκεκριμένα θα παρουσιάσει μία σειρά εγκατάστασης αποτελούμενη από δεκαέξι μαύρους πίνακες, μικρών διαστάσεων, με λεπτομερή σχέδια πετρωμάτων, κρανίων ζώων, μανιταριών, φρούτων κ.ά.
Η εξέλιξη της γνώσης, αρχής γενομένης από την προσχολική ηλικία, συμβολίζεται με δύο μεγάλες φωτογραφίες από το νηπιαγωγείο που πήγε μικρή στην Κάτω Τούμπα, και μία αίθουσα διδασκαλίας του ΑΠΘ.
Έκθεση στο τούνελ του Γκρίνουιτς στο Λονδίνο
Ενδιαφέρον προκαλεί και το μεγάλο καλλιτεχνικό project στο οποίο συμπράττει με τον Jonas Ranson στο τούνελ του Γκρίνουιτς στο Λονδίνο, όπου από τις 25 Νοεμβρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα παρουσιάσουν τις εγκαταστάσεις τους (τρισδιάστατα έργα, μεγάλες εικόνες κ.ά.) σε σπειροειδή σκάλες που τοποθετούνται κάτω από τους θόλους σε κάθε πλευρά της σήραγγας.
«Στο μοναδικό αυτό χώρο οι διεθνούς φήμης καλλιτέχνες προσκαλούν τους θεατές να εμπλακούν άμεσα με τα έργα τέχνης, ερευνώντας τη σχέση τους με τα φυσικά και συναισθηματικά γεγονότα. Αντανακλούν την τρέχουσα καλλιτεχνική και οικονομική πραγματικότητα για να δημιουργήσουν τις προσωπικές τους αφηγήσεις ως μέσο εφευρετικής στρατηγικής για τη γεωγραφία της πόλης», αναφέρεται-μεταξύ άλλων-σε δημοσίευμα ενόψει της έκθεσης.
«Το κρυφό Σχολειό»
Αίσθηση προκάλεσε και η ατομική έκθεση της Χριστίνας Μήτρεντσε που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2005 στο Λονδίνο, μετά την τρομοκρατική επίθεση, με τίτλο «Το κρυφό Σχολειό». Πρόκειται για ένα διαδραστικό μοντάζ καλλιτεχνικών έργων, εμπνευσμένο από την Ελληνική ιστορική παράδοση, που στήθηκε σε ένα καταφύγιο του 2ου παγκοσμίου πολέμου, μέσα στη Βρετανική πρωτεύουσα.
«Η σχέση της εκπαίδευσης, της πολιτισμικής αναγέννησης και της πολιτικής απελευθέρωσης ήταν ζωτικής σημασίας για την ελληνική 
ιδεολογία και τον ελληνικό διαφωτισμό. Αυτό επίσης φαίνεται ότι εξακολουθεί να αφορά μέρος των κοινωνιών του δυτικού κόσμου και αυτό προσπάθησα να αναδείξω», σημειώνει η Χριστίνα Μήτρεντσε.
Η μεγάλη εγκατάσταση (Site specific installation), που περιέχει σχέδια, γλυπτά, φωτογραφίες, ήχο, παρουσιάστηκε τον περασμένο μήνα με επιτυχία και στο Άμστερνταμ.
«Με το να επαναπροσδιορίζει το περιεχόμενο ομαδικών αντικειμένων και με το να αναπαράγει εικόνες βιβλίων, η Χριστίνα Μήτρεντσε διαταράσσει την συμβατική τους ερμηνεία, προτείνοντας ποιητικά σύνολα, που κυμαίνονται από το προσωπικό μέχρι το συμπαντικό περιβάλλον», σημειώνει για την έκθεση ο κριτικός Bern Roche Farrely.
Κείμενο: Διαμαντένια Ριμπά
Για να δείτε περισσότερα έργα κάντε κλικ στο άρθρο μόνο με εικόνες
